หรือว่ามันร้ายแรง???

อะไรก็ช่างเหอะ

เรื่องมันยาวและเยอะเกินกว่าที่ใครจะเข้าใจ

สิ่งที่เราเจอมาไม่เจอก็ไม่รู้หรอก

ไม่มีใครเข้าใจหรอก

เราจะพูดอะไรทำอะไรเราก็ผิด เพราะอย่างนั้น ก็ไม่อยากจะยุ่งกะใครอีก

เบื่อมากๆ

เรามันดูแย่มาตั้งแต่เริ่มและ

อธิบายอะไรไปก็เท่านั้นแหละ!!

เป็นเรื่องร้ายแรง

หวังให้อะไรมันดีขึ้น

มันก็ดันแย่ลงไปอีก..

เพราะเรา ทำให้มันแย่ลงจริงๆ

อยากหนีไปไกลๆ ไม่อยากรับรู้~ ไม่อยากเห็นคำพูดอะไรต่อมิอะไรพวกนี้เลย
ซักนิดเดียวเอง

บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถเข้าถึงเพื่อได้จริงๆ

เสียใจ

แล้วยิ่งทะเลาะกัน

มันก็ยิ่งหนักขึ้น

ถ้อยคำก็รุ่นแรงมากขึ้น

เราก็เสียใจขึ้นอีก

ไม่ทะเลาะแระ..

ก่อนหน้านี้นะ
ก็ทำใจได้แล้วแท้ๆ
พอใจอ่อนยอมกลับมาดีกัน
ก็เป็นแบบนี้อีก
แรกๆก็สนใจดี
หลังๆมาก็ไม่ได้สนใจ
นี่จิตเรามันว่างเกินไปใช่มั้ย?
T___T

เหนื่อยกับการรอคอยอะไรซักอย่างจากใครซักคน
ไม่รู้ว่ามันไม่ดีไม่พอ
หรือเราได้เท่าไหร่ก็ไม่พอก็ไม่รุ

แต่เราว่าเราก็ไม่ได้มากไปนะ =_=”

ที่มันแสดงให้เห็นความเป็นตัวเราเองได้อย่างชัดเจน

อาจจะเป็นตัวเราในหลายบุคลิก และหลายอารมณ์

ซึ่งย้อนกลับไปอ่าน ก็ประหลาดใจดี

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เขียนเลย นานมากกก เป็นปีแล้ว

จนลูกชายอายุได้ 2 ขวบ

เราเองก็ยังเรียนไม่จบซะที

แต่อาจจะเพราะงั้นก็ได้

เราเลยได้เป็นตัวของตัวเองแบบเต็มที่

ตลอด 1 ปีกว่านี่ เราก็มีความสุขซะเป็นส่วนใหญ่นะ ^_^

ไปเม้าท์กะเพื่อนก่อนดีกว่า ฮ๋าาา

I just brgin here…

coz space in windows live will remove.

so funny when i read abt my past.

so interesting

it become my experience.

hav a nice life
luv u